ArtsVastgelopen

Vastgelopen
Naar actueel

Vastgelopen

'Tijdens het laatste jaar van mijn geneeskunde studie dacht ik - onbezonnen als ik was - dat ik eruit was. Ik wilde huisarts worden. Maar kort na mijn studie wist ik het ineens niet meer zo zeker.' Maandelijks blogt Rianne over haar twijfels en ontdekkingen gedurende haar tijd als ANIOS bij Talent&Care.

Huisarts leek me een prachtig beroep. Je komt een grote variatie aan ziektebeelden tegen en in het werk als huisarts spelen communicatie en empathie een belangrijke rol. Ook leek het me heerlijk om parttime te werken, wat kan als huisarts.  

‘Ik had mijn route duidelijk uitgestippeld voor mezelf. Tenminste, dat dacht ik’ 

Om mij goed voor te bereiden op mijn toekomst, koos ik voor een co-schap in de ouderengeneeskunde. Tijdens mijn wetenschappelijke stage wilde ik onderzoek doen naar het prikkelbare darm syndroom. Ik had mijn route duidelijk uitgestippeld voor mijzelf. Tenminste, dat dacht ik.

Klinische ervaring opdoen

Tijdens mijn eindstage, wilde ik klinische ervaring opdoen. Zo kwam ik bij de afdeling maag-darm-leverziekten (MDL) terecht. Eenmaal begonnen, kreeg ik al snel de ‘klinische’ smaak te pakken. Ik zag veel zeldzame ziektebeelden en ontdekte dat ook in de klinische zorg communicatie en empathie een belangrijke rol spelen. De eigenschappen van het huisartsenvak, die mij zo aantrokken, bleken ook hier uiterst relevant. 

Daarbij kwam dat ik bij mijn mede MDL-co’s zag, hoeveel voldoening (en toch ook status) zij ervoeren, wanneer zij in opleiding tot MDL-arts mochten gaan of onderzoek mochten doen. Door al deze nieuwe ervaringen in het ziekenhuis stelde ik mijn toekomstplannen bij en ook mijn gewenste route om er te komen. Wel zou ik veel lange dagen gaan maken in het ziekenhuis. Maar ik dacht dat de status en voldoening de wens om parttime te werken zouden compenseren. 

‘Toen ik moest beslissen over het doen van vier jaar MDL-onderzoek, voelde ik ineens een enorme weerstand’ 

Aan het einde van mijn laatste jaar kreeg ik het aanbod om MDL-onderzoek te doen, waarna ik zo mogelijk kon instromen in de opleiding tot MDL-arts. Een geweldige kans! Even was ik heel trots. Maar toen ik uiteindelijk echt een beslissing moest nemen, kwam er een enorme weerstand in mij op. Zou ik mij 4 jaar kunnen toeleggen op een onderzoek in een vakgebied, waarvan ik nog maar zo kort dacht dat het iets voor mij was? Wilde ik echt MDL-arts worden en sloot ik andere interessante wegen, zoals die in de eerstelijns zorg, niet af door onderzoek te gaan doen? Het lukte mij, tot mijn eigen verbazing, niet om volledig voor het onderzoek te gaan.

Toen stond ik voor een vraagstuk: hoe ben ik hier terecht gekomen? Eerst was ik heilig overtuigd van het feit dat ik huisarts wilde worden. Opeens wilde ik MDL-arts worden. En nu puntje bij paaltje kwam, wilde ik dat eigenlijk ook niet?

En nu?

Kortom, na mijn afstuderen liep ik helemaal vast. Het pad, wat ik eerst zo duidelijk voor ogen had, leek me op een dwaalspoor te hebben gebracht. Er volgde een periode vol twijfels en overwegingen. Ik kreeg vaak te horen: ga nou maar aan de slag, want hoe leg je anders dat gat in je cv uit? Maar solliciteren zonder duidelijk doel was ook niet zo gemakkelijk. Op de vraag ‘waar ligt je ambitie?’, bleek; ‘dat weet ik eigenlijk niet’, een weinig solide antwoord.

‘Het is moeilijk om toe te geven, maar invloed en status hebben ongemerkt een belangrijke rol gespeeld’

Het is moeilijk om toe te geven, maar tijdens mijn laatste stage hebben de mate van invloed die je hebt als MDL-arts en de status van het beroep, ongemerkt een belangrijke rol gespeeld. Ik dacht dat deze aspecten zouden opwegen tegen het feit dat ik niet parttime zou kunnen werken en dat ik lange dagen in het ziekenhuis zou maken. Maar eigenlijk wist ik wel dat de weerstand die ik had tegen het onderzoek, voortkwam uit het feit dat voor mij de voordelen van het ziekenhuisbestaan niet zouden opwegen tegen de nadelen.

Uitproberen

Welk specialisme ik wil gaan doen, weet ik nog steeds niet. Maar Talent&Care biedt mij de kans om diverse specialismen uit te proberen. Wel weet ik dat ik ga proberen mijzelf niet meer uit het oog te verliezen bij het maken van keuzes. Omdat je uiteindelijk alleen goede zorg aan anderen kunt verlenen, als je ook goed voor jezelf zorgt.

 

Twijfel jij ook over gemaakte keuzes of zoek jij al tijdens je studie iemand om mee van gedachten te wisselen over jouw loopbaanplannen? Bel of mail Arno Bisschop, arts en oprichter van Talent&Care via 030 - 227 01 97 of info@talent-care.nl. We gaan graag met je in gesprek.

Onze opdrachtgevers zijn onder andere