ArtsTwijfelen is gezond, ook als je in de zorg werkt.

Twijfelen is gezond, ook als je in de zorg werkt.
Naar actueel

Twijfelen is gezond, ook als je in de zorg werkt.

In de zorg is geen plek voor twijfels. Toch? Want zorgprofessional ben je voor het leven. Arno Bisschop schrijft waarom hij, tegen de stroom in, een mooie toekomst als orthopedisch chirurg opgaf. Nu helpt hij andere zorgprofessionals om goede keuzes te maken en hun dromen waar te maken. En dat voelt pas echt goed.

Niet als kind, maar pas toen ik een studie moest kiezen, wilde ik arts worden. Geneeskunde paste goed bij mijn wensen, dacht ik: iets voor mensen betekenen, structuur en zekerheid. Op je 17e denk je de wereld te kennen, maar 10 jaar later blijkt het toch anders te zitten. Je studie- of beroepskeuze baseer je eigenlijk op heel weinig informatie. Je hoort wat van familie, ziet iets op tv en gaat misschien naar wat open dagen.

Twijfelen? No way!

Blijken je verwachtingen tijdens je studie of praktijk tegen te vallen, dan is het in de medische wereld lastig om die te delen. Als zorgprofessional ben je gewend om altijd door te gaan, koste wat kost. De buitenwereld verwacht dat je inzet voor het vak onvoorwaardelijk is en de dokter ijzersterk. Twijfelen? No way! Eigenlijk twijfelde ik tijdens mijn opleiding al of ik wel arts wilde worden, maar daar praatte ik uiteraard met niemand over. Pas toen ik merkte en in enkele gevallen zelfs hoorde dat mijn collega’s zaten met soortgelijke gedachten, wist ik dat ik mijn eigen twijfels serieus moest nemen.

Een toekomst als orthopedisch chirurg opgeven, dat is toch zonde?

Vooroordelen en projectie

“Een toekomst als arts opgeven, dat is toch zonde?” is vaak de reactie van familie, vrienden en collega’s. Dat komt doordat onze meningen vaak worden bepaald door vooroordelen en projectie. Zo hebben we als samenleving bepaald dat een piloot een goede baan heeft, althans beter dan een buschauffeur. Terwijl zij in essentie hetzelfde doen: een voertuig besturen en de verantwoordelijkheid nemen om mensen veilig van A naar B te brengen. Zo kijkt de buitenwereld ook naar het artsenambacht. De meeste ouders kunnen hun kinderen geen betere baan wensen dan als dokter in het ziekenhuis. Artsen genieten immers een heldenstatus en verdienen een mooi salaris. Maar uiteindelijk gaat het in je werk om vitaliteit en werkplezier. Het is dus de kunst om zonder (voor)oordelen te kijken naar je situatie.

Onzekerheid

Als je gaat twijfelen, begint ook de onzekerheid. Waar ik mij binnen het gebaande pad succesvol voelde, voelde ik de mislukking toen ik ervan afweek. Afgestudeerd als arts, bedrijfskundige en gepromoveerd, vroeg ik me af: wat kan en moet ik nu in hemelsnaam doen? En heb ik niet al mijn zekerheden overboord gegooid? Het was verleidelijk om gewoon door te rammen, dat was ik gewend. Gelukkig wist ik dat er meer in het leven was dan arts zijn. Zo had ik mijn eerste stappen in het (medische) bedrijfsleven al gezet. Dat maakte het makkelijker om mijn twijfels toe te laten.

Buiten je gebaande pad

Mijn advies is dan ook om je blik te (blijven) verbreden, of je twijfelt of niet. Zorg altijd dat je alternatieven hebt voor je dagelijkse (parttime) werk. Volg (niet-medisch) onderwijs, werk mee aan een project buiten het ziekenhuis of de instelling waar je als arts werkt en kom zo veel mogelijk in contact met andere niet-medische professionals. Zo ontdek je waar je energie van krijgt naast of buiten het gebaande medische pad.

Het begint allemaal met aandacht 

Eigen bestwil

Wat werkgevers betreft, vind ik dat er meer gekeken mag worden naar de persoonlijke motivatie van hun zorgprofessionals. Werkvreugde en vitaliteit moeten voorop staan. In plaats van oordelen over twijfels of onzekerheden van hun medewerkers, zouden zij zich beter kunnen focussen op een optimale ontwikkeling van hun medewerkers. Paradoxaal genoeg verkleint ruimte voor twijfels de twijfels. Het begint allemaal met aandacht. Voor de patiënt, maar eerst voor de zorgverlener.

Meer arts dan ondernemer

Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om me als oprichter van Talent&Care onder andere in te zetten voor het verhogen van het bewustzijn onder zorgprofessionals om betere keuzes te maken. Wat zou het mooi zijn als patiënten alleen nog geholpen worden door energieke en vitale zorgverleners. Ook al ben ik nu ondernemer, ik voel mij nog altijd vooral arts. Mijn ‘spreekuur’ houd ik nu op ons kantoor in Bussum. Tijdens mijn gesprekken volg ik net als in een arts-consult deze drie stappen:

1. Onbevooroordeeld zijn - Door vragen te stellen wil ik iedere individuele situatie boven tafel krijgen.
2. Informatie bieden - Op basis van wat iemand vertelt, bied ik informatie en praktische handvatten. Wat zijn de mogelijkheden? Wat is nodig om goede keuzes te maken?
3.In contact brengen - De laatste stap is het doorverwijzen. Wie kunnen je helpen om je dromen waar te maken of meer energie uit je (werkend) leven te halen?

Foute keuzes bestaan niet, wel foute aannames

Open vizier

Foute keuzes bestaan niet, wel foute aannames. Twijfel je in welk vakgebied je verder wilt of hoe je daar kunt komen? Vraag je je überhaupt af of je wel arts wilt zijn? Zorg dan dat je altijd beschikt over de juiste informatie. En ga in gesprek met iemand die onbevooroordeeld en met open vizier met je meedenkt, dat schept nieuwe mogelijkheden. Je bent meer dan welkom om met mij in gesprek te gaan over je twijfels. Bel of mail me, dan drinken we samen een kop koffie. 

Arno Bisschop was orthopedisch chirurg in opleiding voordat hij zich ging toeleggen op de vitaliteit van zorgprofessionals. Arno is samen met Stefan Ottenbros oprichter van Talent&Care, een zorgorganisatie waar vitaliteit van de zorgprofessional voorop staat.

Onze opdrachtgevers zijn onder andere