ArtsMinder regeldruk in de zorg? Een goed begin maar er is meer nodig!

Minder regeldruk in de zorg? Een goed begin maar er is meer nodig!
Naar actueel

Minder regeldruk in de zorg? Een goed begin maar er is meer nodig!

Vorige week kwam VWS met een actieplan tegen de regeldruk in de zorg met als doel het verminderen van de administratieve rompslomp voor zorgverleners. Zo moeten zij meer tijd krijgen voor patiënten en meer plezier in hun werk, wat weer meer mensen kan overtuigen om voor een baan in de zorg te kiezen. Inmiddels is er een pittig debat losgebarsten rond dit onderwerp.

Iedereen heeft het vooral over de stijgende zorgkosten maar wat mij betreft is dat niet het hoofdprobleem in de zorg. Het tekort aan zorgverleners en de in-efficiëntie waarmee zij worden ingezet; dat is hét probleem. Het alom bejubelde initiatief om de regeldruk in te dammen is een goede eerste beweging om zorgverleners weer ruimte te geven voor wat zij het liefst doen: zinvolle zorg en aandacht geven aan de patiënt. Minder regeldruk helpt daarbij, zeker. Maar juichen we niet te snel en is dit initiatief niet een druppel op de gloeiende plaat?

Artsen, verpleegkundigen maar ook apothekers zijn inderdaad veel te veel tijd kwijt aan administratie. Veel van deze handelingen beschouwen zij bovendien als echt onzinnig, hoor ik regelmatig terug van onze mensen op de werkvloer. En buiten het feit dat deze administratieve rompslomp uiterst frustrerend is, leidt dit er ook toe dat zorgverleners gewoon minder aandacht voor patiënten hebben. Terwijl zorgverleners juist daarvoor dit mooie vak kiezen. Zorgverleners zijn vaak intrinsiek gemotiveerd om zich volop in te zetten voor het welzijn en de gezondheid van patiënten en hun dierbaren. Dat is hun drijfveer. Daarvan gaat hun zorgverlenershart harder kloppen.

Zijn al die administratieve handelingen niet ooit geïntroduceerd om meer grip en inzicht te krijgen in prestaties en kosten?

Opvallend vond ik dan ook dat in de media niet of nauwelijks gesproken wordt over de ‘oorsprong’ van de toegenomen regeldruk. Zijn al die administratieve handelingen niet ooit geïntroduceerd om meer grip en inzicht te krijgen in prestaties en kosten? En waarom ook alweer? Was het niet vooral om medische missers en financiële wantoestanden door exorbitante declaraties te voorkomen? Kortom: de regels zijn vooral geboren uit angst voor zaken (en misstanden) uit het verleden, is mijn analyse. En daarin ligt wat mij betreft ook direct de sleutel naar de oplossing voor het tekort en de daardoor hoge uitval van zorgverleners in Nederland. Mijn oproep luidt dan ook: geef (jonge) zorgprofessionals weer meer vertrouwen en autonomie in hun werk.

Laat ons gewoon doen waar we goed in zijn

De nieuwe generatie (zorg)professionals vindt het menselijke aspect in hun werk in toenemende mate namelijk heel belangrijk. Ook beschikken jonge zorgverleners vaak over hoogstaande medische kunde door de goede opleidingen die ons land rijk is. Dus: bij elke automatisering, nieuwe checklist, procedure, verslaglegging of welke verplichte (extra) administratieve handeling dan ook; laten we ons voortaan telkens de volgende vraag stellen: Helpt deze handeling de zorgprofessional ook echt om zijn of haar werk beter uit te voeren en netto meer tijd te kunnen besteden aan directe patiëntenzorg?

Zo niet, dan druist dit in tegen het kunnen leveren van goede zorg. Zo ja, dan is het dus zinvol en hebben de zorgprofessional en ook de patiënt er iets aan. Zo moeilijk lijkt mij deze ‘meetlat op zinvolheid’ niet. Toch? Op deze manier kijken we vooruit en voorkomen we dat we slechts de fouten uit het verleden repareren. Laat ons gewoon doen waar we goed in zijn. Ja, dat vraagt dus om een mindshift over het probleem in de zorg. Maar... meer ‘handen aan het bed’ of meer aandacht voor patiënten; dat begint toch echt bij meer aandacht voor de zorgprofessional. Wie doet er mee om dit voor elkaar te krijgen?

 

Onze opdrachtgevers zijn onder andere