ArtsKeuzemomenten: waar start je carrière?

Keuzemomenten: waar start je carrière?
Naar actueel

Keuzemomenten: waar start je carrière?

Op welk moment start je carrière eigenlijk? Welke keuzes spelen een rol in je uiteindelijke loopbaan? Aan de hand van verschillende momenten in haar leven blikt Amber Ferwerda terug op het begin van haar carrière én de bepalende keuzes die daaraan voorafgingen.

Eerste baantje

Start je carrière met dat allereerste baantje? Dan start mijn carrière bij mijn eigen hondenuitlaatbedrijfje. Met mijn peettante als enige klant, had ik één hond om uit te laten. Voor mijn eerste dag goed en wel begon, was mijn loon al gehalveerd dankzij mijn moeder. Want een gulden per uitlaat is toch veel te veel voor een kind van negen? Dit was dan ook niet de start van mijn uiteindelijke carrière. Ik moest eerst mijn onderhandelingsskills nog wat bijschaven. 

Studiekeuze

Start je carrière dan misschien bij je studiekeuze? Bij veel geneeskundestudenten is aan het begin van hun studie al duidelijk dat zij uiteindelijk arts worden. Maar bij veel andere studies is de toekomst minder eenduidig gekleurd. De keuze voor mijn eerste studie (psychologie) was eigenlijk heel praktisch: ik wilde met mensen werken, moest toch iets gaan doen en was te laat met het inschrijven voor de meeste lotingstudies. Maar dat bleek niet de beste basis voor de start van mijn loopbaan. Met het eind van het schooljaar eindigde dan ook mijn carrière in de psychologie. Ik maakte deswitch naar de opleiding geneeskunde. Een praktischere studie met meer contacturen en samenwerking waarbij mensen centraal stonden.

Het artsexamen

Niet alleen mijn keuze voor geneeskunde maar ook het artsexamen was een belangrijk moment in mijn carrière. Hoewel mij verteld was dat het geen echt examen zou zijn, stapte ik die ochtend enigszins gespannen voor de laatste keer als student het UMCU binnen. Dit was het moment waarop ik mijn studie afsloot en het volwassen leven echt begon. Het artsexamen bleek een prettig gesprek met een professor in de kindergeneeskunde waar ik stiekem toch meer uithaalde dan ik van tevoren had gedacht. De belangrijkste les die de professor mij meegaf, is dat het niet erg is om een beetje aardig voor jezelf te zijn als je start. Ik verliet de kamer met meer zekerheid dan toen ik hem betrad, hoewel ik geen idee had welke kant ik nu op moest gaan en of ik wel als arts wilde gaan werken.

Keuzemoment

En na dat artsexamen was daar het keuzemoment waar al een poosje tegenop keek: wat ga ik nu doen? Als perfectionist vond ik het lastig dat ik niet alle opties kende. Ik ben dus eerst naar alle opties op zoek gegaan. Na gesprekken met vrienden, die allemaal al wel een plan leken te hebben, kwam ik tot de volgende 4 opties:

  1. Promoveren
    Probleem: waar zou ik onderzoek naar willen doen?
  2. Het ziekenhuis in als ANIOS
    Probleem: welk specialisme kies ik dan?
  3. Als ANIOS ervaring opdoen in de eerste lijn
    Probleem: welke richting in de eerste lijn kies ik dan?
  4. Een carrièreswitch
    Probleem: wat wil ik dan doen?

De 4de optie sloot ik al snel uit: een carrièreswitch kan altijd nog. Tegen mijn verwachtingen in bleek het onderzoek tijdens mijn studie mij goed te bevallen. Toch viel ook de 1ste optie om te promoveren af. Ik kon geen onderwerp bedenken waar ik mij voor 3 tot 4 jaar op wil vastleggen.

Twee opties

Optie 2 en 3 bleven over. Tijdens het artsexamen opperde de professor al het idee om ervaring buiten het ziekenhuis op te doen bij Talent&Care. Toch bleef ik twijfelen over het ziekenhuis. Mede om erachter te komen of mijn hypothese ‘het ziekenhuisleven is niets voor mij, want dan heb je geen leven’ klopt. Mijn andere argument was dat als het niet mijn ding blijkt te zijn, ik toch veel leer wat ook bruikbaar is op een volgende plek. De keuze was dus gemaakt.

Ziekenhuis

Zo ben ik dus begonnen in het ziekenhuis, een ietwat onstuimige, onrustige en ongemakkelijke start met veel onverwachte leermomenten. Voor mij bleek het ziekenhuis dan ook niet de juiste keuze. Als jonge dokter was ik vol enthousiasme om aan de slag te gaan, maar ook onzeker over mijn eigen kunnen. Door de werkdruk in het ziekenhuis was er vaak niet de tijd en supervisie die ik nodig had om mijzelf als zelfstandig arts te kunnen ontwikkelen. Terugblikkend weet je nooit hoe het gelopen was als je een andere keuze had gemaakt. Maar het heeft mij wel geleerd om meer na te denken over waarom ik iets wil en wat ik eruit wil halen. Hoewel het ziekenhuis op dat moment niet de juiste keuze was, is het dus wel een belangrijk moment geweest voor mijn verdere carrière. 

Talent&Care

Zo kwam ik toch weer terug bij de optie die de professor mij gaf: ervaring buiten het ziekenhuis opdoen. Bij Talent&Care ontdek ik nu op verschillende plekken en met coaching welke richting binnen de eerste lijn bij mij past. Ik kan alvast zeggen dat ik die vriendelijke professor met zijn levensles nog wat serieuzer ben gaan nemen. Mijn doel voor de komende jaren is iets aardiger voor mezelf te zijn in de keuzes die ik maak. Hoewel mijn carrièrestart, net als bij vele anderen, wat hobbelig is begonnen, is hij nu wel echt gestart.

 

Onze opdrachtgevers zijn onder andere