ArtsEen pleidooi voor CanMEDS #8

Een pleidooi voor CanMEDS #8
Naar actueel

Een pleidooi voor CanMEDS #8

Persoonlijke ontwikkeling zou onderdeel moeten worden van het selectieproces van opleidingen geneeskunde. Alleen dan kun je de juiste studenten en artsen selecteren voor de (vervolg)opleiding. Arno Bisschop, arts en oprichter van Talent&Care, blogt maandelijks over vitaliteit in de zorg.

In mijn vorige blog schreef ik over zorgprofessionals die er (later) in hun carrière achter komen dat zij misschien toch liever een ander pad hadden ingeslagen. Is deze constatering op latere leeftijd een gevolg van een verkeerde studiekeuze van de professional? Of is er iets mis met de selectie van studenten door universiteiten?  

Decentrale selectie

Afgelopen maand las ik in een artikel dat het selecteren van studenten voor de studie geneeskunde niet leidt tot betere studieresultaten, dan wanneer studenten worden geloot[1]. Als ‘kind van de decentrale selectie’ vond ik het interessant om te lezen. Ik ben na lang bouwen aan mijn CV en het maken van mijn selectietoetsen ook geselecteerd voor de opleiding geneeskunde aan de VU. Ik haalde goede resultaten en werd geselecteerd voor de vervolgopleiding tot orthopedisch chirurg. Pas toen realiseerde ik me dat deze richting helemaal niet bij me past. De selectie had in mijn geval dus gefaald.

Het onderzoek dat ik las, was gebaseerd op het promotieonderzoek van Nienke Schripsema en Anouk Wouters. Beide trokken dezelfde conclusies, namelijk dat selectie op basis van persoonlijkheidskenmerken, cijfers en motivatie weinig verschil maken. Geneeskundestudenten zijn vaak al erg gemotiveerd en de uitvalcijfers zijn over het algemeen laag.

Als decentrale selectie niet leidt tot een ‘betere’ selectie van intrinsiek gemotiveerde zorgprofessionals, dan is de vraag uiteraard welke selectiemethoden dat wel doen. Moeten we ons niet afvragen of vitaliteit van zorgverleners niet een belangrijkere uitkomst is dan studieresultaten? Het hoge cijfer van burn-outklachten bij jonge artsen, sterkt mij in die overtuiging.

CanMEDS

Selectie is veelal gebaseerd op het CanMEDS systeem van The Royal College of Physicians and Surgeons of Canada voor competenties. Voor degene die hier nog nooit van heeft gehoord; dit zijn dé competenties die een zorgprofessional (zou) moet(en) hebben:

  1. Medisch handelen
  2. Communicatie
  3. Samenwerking
  4. Organisatie en financiering
  5. Maatschappelijk handelen en preventie
  6. Kennis en wetenschap
  7. Professionaliteit en kwaliteit

Op zich zijn deze competenties noodzakelijk voor iedere arts. Maar moet je bij vwo-scholieren niet allereerst kijken naar hun persoonlijke ontwikkeling? Wat motiveert hen om te kiezen voor geneeskunde? Welke drijfveren liggen ten grondslag aan hun keuzes? Hoe gaan zij om met tegenslagen en hoe ontwikkelen zij zich tot stevige professionals? Daarom pleit ik voor een CanMEDS #8: een achtste competentie ‘persoonlijke ontwikkeling’.

Persoonlijke ontwikkeling

Als je zoekt naar een definitie van persoonlijke ontwikkeling, dan kom je uit op de ontwikkeling van:

  • zelfbewustzijn
  • identiteit
  • het eigen talent en potentieel
  • kwaliteit van leven
  • het realiseren van dromen en aspiraties in zowel de persoonlijke als in de zakelijke omgeving

Anders dan de CanMEDS lijkt persoonlijke ontwikkeling veel meer te gaan over intrinsieke zaken. 

Het selectieproces zou zich dus veel meer moeten richten op de potentie van mensen om zich als persoon te ontwikkelen en om uit te groeien tot een zelfbewuste en vitale zorgverlener. De vraag is alleen hoe? Valt deze ontwikkeling überhaupt te meten? Geen idee!

De eerste stap is bewustwording creëren voor het belang van persoonlijke ontwikkeling binnen universiteiten.  Daarnaast is het belangrijk om de juiste informatie te bieden aan toekomstige artsen over wat hun vak precies inhoudt.  Zolang universiteiten en opleiders persoonlijke ontwikkeling als CanMEDS #8 geen plek geven in het selectieproces, is de (decentrale) selectie slechts een administratieve last voor zowel de universiteit als de student. En daar hebben we al genoeg van in de zorg!

 

Wil je hierover een keer van gedachten wisselen? Bel of mail mij, dan drinken we samen een kop koffie. 

Arno Bisschop was orthopedisch chirurg in opleiding, voordat hij zich ging toeleggen op de vitaliteit van zorgprofessionals. Arno is samen met Stefan Ottenbros oprichter van Talent&Care, een zorgorganisatie waar de vitaliteit van de zorgprofessional centraal staat.

 

Eerdere blogs van Arno:

 

Dokter of apotheker: what else?

https://www.talent-care.nl/arts/actueel/dokter-of-apotheker-what-else/

 

Foute keuzes bestaan niet, foute aannames wel

https://www.talent-care.nl/arts/actueel/foute-keuzes-bestaan-niet-foute-aannames-wel/

 

Raceauto's met lege banden staan stil

https://www.talent-care.nl/arts/actueel/raceautos-met-lege-banden-staan-stil/)

 

Luister jij naar je eigen verhaal?

https://www.talent-care.nl/arts/actueel/luister-jij-naar-je-eigen-verhaal/



Onze opdrachtgevers zijn onder andere